Oefentherapie is een veel ingezette behandeling voor mensen met knieartrose. Oefentherapie kan ervoor zorgen dat iemand minder pijn ervaart, sterkere benen krijgt en beter fysiek kan functioneren. Er is niet één soort oefentherapie. Er zijn een heleboel varianten die zich richten op het verbeteren van verschillende vormen van bewegen. Voorbeelden van de verschillende vormen waar oefentherapie zich op kan richten zijn:
• Flexibiliteit – bijvoorbeeld rekken van de beenspieren
• Kracht – bijvoorbeeld opstaan uit een stoel
• Cardio – bijvoorbeeld wandelen
• Neuromotorische controle (coördinatie en balans) – bijvoorbeeld op één been staan
• Mind-Body – bijvoorbeeld yoga of tai chi
• Een combinatie van kracht gecombineerd met neuromotorische controle, flexibiliteit of cardio
Vergelijken van onderzoeksresultaten
Om te bepalen welke vorm van oefentherapie het beste is, zijn de resultaten van 217 onderzoeken met elkaar vergeleken. Daarbij is gekeken naar het effect van deze verschillende vormen van oefentherapie op pijnvermindering en het verbeteren van loopprestaties, fysiek functioneren en kwaliteit van leven. Deze effecten werden beoordeeld na 4, 12 en 24 weken.
Welke oefentherapie is het beste?
Uit de vergelijking blijkt dat cardiotraining pijn vermindert en het fysiek functioneren, de loopprestaties en de kwaliteit van leven verbetert, vooral na 4 en 12 weken. Mind-body lijkt het fysiek functioneren sterk te verbeteren, terwijl neuromotorische controle vooral de loopprestaties na 4 weken verbetert. Krachttraining en gecombineerde trainingsvormen verbeteren waarschijnlijk het fysiek functioneren na 12 weken en flexibiliteitstraining kan pijn na 24 weken verminderen.
Conclusie
Oefentherapie zorgt voor duidelijke verbeteringen bij mensen met knieartrose. Cardio lijkt daarbij de meest effectieve vorm van oefentherapie, omdat het leidt tot verbetering op vrijwel alle gebieden: pijnklachten nemen af, het fysieke functioneren en loopvermogen verbeteren en ook de kwaliteit van leven gaat omhoog. Omdat weinig onderzoeken de lange termijneffecten (>1 jaar) hebben onderzocht, is aanvullend onderzoek noodzakelijk.
Interesse in het originele artikel? Lees het via: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41093618/
Gepubliceerd: 09-01-2026
Auteur dit artikel: Sanne Huisken